Conversation : Love story

ปกติหนังรักไม่มีภาคต่อนะ(อย่างน้อยก็เท่าที่ผมจะนึกออก)
แต่มีอยู่เรื่องนึงที่มีภาคต่อ

Before Sunrise (1995)  และ Before Sunset (2004)

before sunrisebefore sunset

หนังรักภาคต่อที่ใช้ นักแสดง คนเดิม ที่สร้างห่างกัน 9 ปี

Ethan Hawkes ที่รับบท Jesse กับ Julie Delphy ที่เล่นเป็น Celine
และผมก็เคยดูทั้งสองเรื่อง แต่ดูไม่ตลอดลอดฝั่งซักเรื่อง
แต่ก็ไม่ลืมทั้งสองเรื่อง จะเรียกว่า spoil ไหมถ้าจะบอกว่า
เป็นเพราะ สองเรื่องนี้มีการนำเสนอความรักที่ต่างแปลก

คือตลอดเรื่องเกิดในช่วงหนึ่งวัน และทั่งคู่ก็เดินพูดคุยกันไปเรื่อยๆ
เพียงคุยกันไปเรื่อยๆ พวกเขาก็รักกัน สัญญาว่าหกเดือนให้หลังจะมาเจอกัน

แต่ความจริงเขามาเจอกัน 9 ปีให้หลัง ที่ต่างคนต่างชีวิตเปลี่ยนไปแล้ว
แต่ก็ยังมาแลกเปลี่ยนชีวิตกันได้อีกครั้ง

ทำไม? แล้วคุณเชื่อไหม?

ผมคิดถึงหนังสองเรื่องนี้หลังจากที่ผมอ่าน

หลังอาน ของ บินหลา

ในตอนที่ไปพบกับเพื่อนสมัยอนุบาลที่ไม่เจอกันเลย 20 ปี
แต่เป็น 20 ปีที่ยังจำชื่อตัว และ ชื่อพ่อ กันได้
แล้วเขาก็ไปพบกันที่ลาวด้วยความบังเอิญ ราวฟ้ากำหนดอย่างยิ่ง
(ที่แน่ๆ ไม่ใช่แค่เดินผ่านกัน แล้วก็ “อ้าว นี่…. พ่อชื่อ..”  )

สองคนนี้เขาไม่ได้สัญญาว่าจะมาเจอกันอีก
ทั้งยัง ไม่น่าจะเป็น love story อย่างที่ความหมายโดยทั่วไปจะให้ไว้
แล้วเขาคุยอะไรกัน?
ซึ่งผมไม่รู้แน่ แต่เขาเขียนไว้ว่า

ยี่สิบปีที่ต่างคนต่างมีเส้นทางเป็นของตัว…
ยากที่จะอธิบายว่าชีวิตเกิดอะไรขึ้น ..

บางทีเห็นผลในการไม่อธิบายต่อผู้อื่น ก็เป็นเพราะกระทั่งตัวเอง
ยังไม่อยากอธิบายให้ฟัง เรามีเรื่องเศร้าเรื่องขมมากมายที่ใช้
เสียงหัวเราะกลบเกลื่อนไปวันๆ

แต่กับเธอ ข้าพเจ้ารู้สึกว่าหลังจากเดินทางมาแสนไกลเหน็ดเหนื่อย
ได้มาเจอเรือนไม้ร่มเย็น และสนิทใจพอที่จะวางใจ
ใต้เงาไม้นั้นข้าพเจ้าทอดตัวนอน หลับตา

…แต่เรื่องราวอัดอั้นทั้งหลายกลับหลั่งไหลออกมาเหมือนน้ำหลาก
กรากเชี่ยวในฤดูฝน …. คือการสารภาพบาปที่สั่งสมตลอดชั่วอายุ

คุณเคยไหม เคยจากใครซักคนในวัยวันบริสุทธิ์ เมื่อกลับมาเจอกัน
สายตาของเขาบอกว่าคุณยังเหมือนเดิม สายตานั้นทำให้คุณอบอุ่น
แต่ก็ละอายในเวลาเดียวกัน ถ้าโลกนี้มีใครซักคนที่คุณไม่ต้องการโกหก
ใครคนนั้นกคือเธอ ผู้ รู้จัก คุณในสภาพความเป็น เด็กดี

…ข้าพเจ้าร้องไห้เหมือนเด็กๆ โดยมีเด็กอนุบาลอีกคนหนึ่งนั่งฟังอย่างเห็นใจ
แม้ว่าหลายเรื่องไม่เข้าใจ

เด็กอนุบาลบนสะพานมิตรภาพ : หลังอาน : บินหลา สันกาลาคีรี

ผมเชื่ออย่างนึงว่า การได้พูดคุยกัน เป็นช่องทางสำคัญอันนึงที่ทำให้คนสนิทกันได้
ผมว่าเรื่องนี้เป็น เรื่องรัก นะ ผมคงเรียกว่า Conversation : Love story

2 thoughts on “Conversation : Love story

  1. ตอบได้เลยว่าเคยครับ

    ของผมจะคล้ายๆเรื่องนี้ แต่รู้สึกว่าจะไม่เจอกันแค่5-6ปี ไม่ถึงกับ20ปี
    ครั้งแรกที่ได้เจอ ผมรู้สึกเลยว่ามันกลับไปเหมือนวันเก่าๆ
    แต่คนเรา 5-6ปี ช่วงวัยรุ่นจริงๆแล้วอะไรหลายๆอย่างมันเปลี่ยนไปเยอะมาก

    มันทำให้แน่ใจได้เลยว่า ผู้หญิงคนตรงหน้านี้ ไม่ใช่เด็กหญิงเมื่อตอนนั้นอีกแล้ว

    บางทีมันก็ต้องลบภาพเดิมๆออกไปบ้าง
    เพราะต่างคนก็เติบโตขึ้น….

    มันทำให้ผมรู้สึกตกหลุมรักอีกครั้ง…… แต่กับผู้หญิงคนเดิมนะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s