ความทรงจำสีจาง

รูปพวกนี้ คงมีอายุกว่า ยี่สิบห้าปี
แม่ผมเอามาให้ดูหลังจากไปค้
นเจอจากไหนไม่รู้

หลายรูปผมแทบไม่มีความทรงจำ

อะไรหลงเหลือ
กับรูปเหล่านี้เลย

แต่ว่ารูปเด็กสามคนกอดกันใน

รูปทำให้ผลร้องไห้
แม้เป็นการร้องไห้อยู่ในใจ
ผมก็รู้สึกได้ว่ามันหลั่งออ
กมา

เมื่อไรกันนะ ที่สามพี่น้องเริ่มไม่ค่อยพอใจกัน

เมื่อไรกันนะ ที่เราเริ่มคุยกันน้อยลง
เมื่อไรกันนะ ที่เราเริ่มลืมความสุขของกา
รอยู่ร่วมกัน
ความสุขวัยเยาว์ สีหน้าเราทั้งครอบครัว
บ่งบอกถึงความสุขของการไปเที่ยวด้วยกัน

นานแล้วที่มันไม่เป็นเหมือนก่อน

แต่มันเป็นไปไม่ได้หรอก ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
เรื่องจริงคือเราไม่อาจย้อนเวลา

เราต้องยอมรับความจริง ณ วันนี้
แล้วเดินไปกับมัน

ผมหวังว่าผมจะเข้มแข็งพอเพื่อให้มันดีขึ้น

วันนี้เราเริ่มมีสมาชิกใหม่แล้ว
ที่ผ่านมาผมขอโทษ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s