Real hearing

ผมเคยเชื่อว่าผมเป็นคนนักฟังที่ดี

อย่างน้อยก็เป็นอยู่ช่วงนึง

แต่หลายต่อหลายปีที่มองย้อนกลับไป มันแทบจะสูญหายไป
แม้จะรู้สึกตำหนิตัวเองที่ไม่เป็นเช่นเดิม
แต่ก็จับต้นชนปลายไม่ถูกแล้วว่า
ไอ้นักฟังที่ดีเนี่ย มันเป็นไง ?
คำอธิบายนั้นแสนเรียบง่ายนั่นคือ ตั้งใจฟัง ใส่ใจที่จะฟัง

แต่ความเรียบง่ายที่มันไม่ค
่อยจะเกิดขึ้นกับตัวผม รวมถึงคนส่วนใหญ่ที่ผมรู้จักนั้น

เพราะโดยส่วนใหญ่เมื่อเราเร
ิ่มได้ยิน เราก็เริ่มมีเสียงในใจ เริ่มหาคำพูดตอบโต้

เริ่มอยากฟังเฉพาะสิ่งอยากฟ
ัง อยากฟังเฉพาะสิ่งที่สนใจ ไม่อยากฟังสิ่งที่ไม่สนใจ

ไม่อยากฟังสิ่งที่ไม่เข้ากั
บความคิดตัวเอง

และไอ้เสียงในใจเหล่านี้แหล

ะ ที่คอยกั้นให้เราแค่ได้ยิน แต่ไม่ได้ฟัง


สัมผัสเสียง แต่ไม่ได้รับรู้ ถึงรับรู้ก็ไม่อาจเข้าใจ

หรืออาจจะรับรู้เฉพาะส่วนที
่ต้องการ เข้าใจไปตามที่อยากจะเข้าใจ

แต่ไม่อาจรับรู้เรื่องราว คำพูด อย่างที่ผู้พูดอยากจะให้ควา
มหมายได้

นั่นคือ ไม่ได้เอาใจมาตั้งไว้สำหรับ
ฟัง

ไม่ได้เอาใจมาใส่ไว้สำหรับฟ
ังเพื่อให้เข้าใจอย่างแท้จริง
รับรู้อย่างที่เป็น ไม่ใช่อย่างที่อยากให้เป็น

เข้าใจอย่างที่เป็น ไม่ใช่อย่างที่อยากให้
เป็น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s