ค้นพบแบบที่เหมาะกับตัวเอง

เช้าวันนี้ผมเหลือบสายตาไปเห็น หนังสือเล่มหนึ่งที่วางนอนซ้อนอยู่ในกองหนังสือ
ชื่อว่า “จักรวาลในหนึ่งอะตอม” แม้เป็นหนังสือที่ค่อนข้างน่าเบื่อในเชิงวรรณศิลป์
และการเล่าเรื่องเรียบๆ ไปเรื่อยๆ กับเนื้อหาเกี่ยวกับความรู้ทางวิทยาศาสตร์
ทั้งจักรวาล อะตอม ฟิสิกส์ควอลตัม การแสวงหาความรู้ และจิตวิญญาณ

หน้าคอม ผมลองหา blog ที่ผมเคยพูดถึงหนังสือไว้  “เสียงเรียกจากหนังสือ”
เขียนไว้ 1 ปีก่อนหน้านี้พอดี  แม้ จักรวาลในหนึ่งอะตอม ผมจะบอกว่าน่าเบื่อยังไง
แต่ ก็เป็นหนังสือเล่มที่ทรงอิทธิพล ต่อผมในด้านมุมมองต่อ “ความจริง”
นั่นคือ ผมยังระลึกและหยิบมาใช้อยู่อย่างไม่ว่างเว้น

…………
ช่วงหลัง การอ่านหนังสือ เป็นไปอย่างรวดเร็วขึ้น
ผมค้นพบว่า  กระบวนการเรียนรู้ของผมนั้น ต้องเริ่มจาก Overview
และยังต้องเทียบเคียงเชื่อมต่อกับ ภาพกว้างที่ผมรู้จักด้วย
ทำให้เวลาผมอ่านหนังสือ ผมก็มาลองใช้
คือ แสกนหัวข้อเพื่อสร้างภาพขึ้นมาว่า  ในหัวข้อที่เขาจะพูดมันมีผังยังไง
มันแบ่งยังไง มันเชื่อมยังไง

พอเริ่มเห็นภาพ ก็เลือกเรื่องที่สนใจ หรือใช้ก่อนมาอ่าน ซึ่งก็ไม่ค่อยดีครับ
เพียงแต่ มันจำเป็น เพราะ ผมอ่าน ฮาวทูติดต่อกันมา ซัก 5 เล่มได้แล้วมั้ง
เพราะมันต้องใช้  อ่านไป ทำ Mindmap ไป เพื่อเอาไป present ให้เพื่อนๆฟัง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s