สับสน

เป็นอาการที่ผมเป็นบ่อย โดยมามากอยู่ในอาการ สับสนกับสิ่งที่ควรทำมันคืออะไร
จะทำสิ่งที่มองเห็นก็รู้สึกขัดใจ แต่ก็นึกไม่ออกว่าจะต้องทำไง ผมเป็นอยู่บ่อย
ประมาณเดือนละครั้ง

วันนี้ก็เป็นวันสับสน ที่ต่อเนื่องจากก่อนหน้านี้
วันนี้ผมเข้าใจแล้วว่า สำหรับตัวผม
ผมมักก้าวเดินออกไปเพื่อหาคำตอบ
เดินไปหวังว่าคำตอบจะตั้งอยู่ข้างหน้า
จะได้รับจากสิ่งที่เห็นในมุมใหม่
วันนี้เท้าผมพาไปวัดแถวบ้าน นั่งลงและอ่านหนังสือ
ซักพัก ใจผมเรียกร้องความสงบยิ่งขึ้น จึงวางหนังสือลง
แล้วรับตา นั่งทำสมาธิ

20 นาที ผ่านไป ผมรับรู้ว่าไปขาดสถาพได้ไปนานเพียงใดแล้ว

ขอบคุณต้นโพธิ์ใหญ่ ที่แบ่งปันร่มเงาและมอบจิตใจที่สงบให้ผม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s