เลวร้ายที่สุด

คุณเคยเจอเหตุการณ์นี้ไหม
นี่เป็นครั้งแรกของผมเลย
หลังจากลองกางเกงในห้องลอง แม้จะใส่ได้ แต่มัน…
ออกจะคับไปซักสักนิด สำหรับ ชีวิตประจำวันแบบผม
จึงเดินออกมาพูดกับพนักงานขายว่า
“ช่วยหาตัวใหญ่กว่านั้ให้หน่อยครับ”
โอ๊ว เธอตอบด้วยเสียงอันดัง พอที่จะได้ยินทั่วร้านว่า
“นี่ใหญ่ที่สุดในร้านแล้วค่ะ”
เฮ้ย  นี่ กรูขอมากเกินไปเหรอ ขออีกนิดก็ไม่ได้เหรอ
เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดมา พึ่งเข้าใจความรู้สึกแบบนี้
ทั้งที่ไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยจินตนาการออก
มันจะเกิดอะไรขึ้น
ผมเริ่มรู้สึกว่าชีวิตต่อแต่นี้ช่างยุ่งยาก เราจะเจอเหตุการณ์นี้อีกเท่าไรกัน
ก่อนหน้า ผมผิดหวังกับระบบการซักกางเกงในตู้เสื้อผ้าของตนว่า มันหดลง
ไมกางเกงที่เมื่อก่อนเคยใส่ได้ มันใส่ไม่ได้แล้ว
มันหด   ผมช่างกล้าหลอกตัวเอง
ผมยังหลงซื้อกางเกงเบอร์เก่า มาอีก 2-3 ตัวแล้วพบว่า มันใส่ไม่สบายเลยยยย
จนันนึงมาตัดสินใจลอง กางเกงเบอร์ใหญ่ขึ้น  “อ้าวว ใส่สบายขึ้นเป็นกอง”
แต่ถึงกระนั้น การที่ผมเรียกร้อง ไซส์ 34 เนี่ยมันมากเกินไปเหรอ
ผมยังหลอกตัวเองและเอ่ยปากถามพนักงานว่า “เป็นเพราะ ทรงกางเกงหรือป่าวจึงทำให้บานรู้สึกบานๆ เวลาใส่”
“ไม่หรอกค่ะ ตัวนี้ขาเดฟ” ด้วยเสียงอันดังเช่นเดิม
ผมวางกางเกงตัวนั้น และเดินออกมาโดยพลัน แม้ผมจะไม่เข้าใจหลอกว่า ไอ้ขาเดฟเนี่ยมันเป็นไง แม้สีกางเกงตัวนั้นถูกใจมาก และร้านนี้ผมเคยซื้อเสื้อผ้าได้ถูกใจ
ก็ยังต้องชั่งใจว่าครั้งต่อไป จะเดินเข้าร้านนี้อีกหรือไม่
โลกไม่ยุติธรรมเลย นี่มันแบ่งชนชั้นกันชัดๆ ชนชั้นทางความอ้วน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s