ถอดหมวก

“ขอคำชี้แจงที่อาจารย์ถอดหมวก หมายความว่า อาจารย์ถอดสิ่งที่เคยแบกโลกไว้เข้าสู่พุทธธรรมหรือเปล่า”
ผู้เข้าฟังปาฐกถาเสม พริ้งพวงแก้วครั้งที่ 14 ถามอาจารย์เสกสรรค์ ที่มา ปาฐกถาในหัวข้อ พุทธธรรมในยุคโลกาภิวัฒน์
ซึ่งผมนำมาจากหนังสือ ผ่านพ้นจึงค้นพบ ของ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล
จะว่าไปในหัวข้อนี้ คงมีคนน้อยคนที่จะเข้าใจ เพราะเป็นคำถามที่อ้างถึงหนังสือ เล่มก่อนหน้าที่ออกเมื่อปีก่อน ชื่อว่า วันที่ถอดหมวก
และถ้าจะให้เข้าใจบทความเรื่องนั้น อย่างลึกซึ้ง ยังต้องเข้าใจความเป็น เสกสรรค์ ในช่วงก่อนหน้าที่
แต่ไม่ใช่ในบทบาทนักเคลื่อนไหว หรือ คนเดือนตุลาฯ ที่ อาจารย์ไม่เคยใส่ใจ จนถึงไม่อยากให้โซ่ตรวนนี้มาร้อยรัด
อาจหมายถึงในบทบาทของ นักเดินทางผู้ว้าเหว่ นักปฏิวัติผู้พ่ายแพ้ ผู้ชายที่กำลังจะสูญพันธุ์ หรือ สัตว์เถื่อน
ทั้งหมดล้วนเป็น ความโรแมนติกอันแสนเจ็บปวด ที่จะเจอได้ในงานเขียนที่เล่าเรื่องการเดินทาง ออกป่า
อ่านหนังสือ และเรื่องสั้น
ถ้าสัมผัสแล้วก็จะเข้าใจคำตอบของคำถามข้างต้น
ถอดหมวกคือเอาหมวกออกจากศรีษะเท่านั้นเอง อย่าไปคิดมาก
วันนั้นผมถอดหมวกให้กับสุนัขตัวหนึ่งที่จะกัดผม เพราะมันไม่ชอบคนที่ใส่หมวก
ตอนเกิดเหตุผมมีทางเลือกสองอย่าง คือฆ่ามันซึ่งเป็นทางเลือกเก่า
กับทางเลือกที่น่าจะถูกกว่า และเป็นทางเลือกใหม่ คือยอมมัน นับเป็นครั้งแรกในชีวิต
ที่ผมถอดหมวกให้กับแรงกดดันภายนอกซึ่งบังเอิญเป็นสุนัข ผมถือเป็นเมตตาของฟ้าดิน
ที่กรุณาลงโทษคนอย่างผม ให้นอบน้อมถ่อมตนกับหมาตัวหนึ่ง มันเป็นประสบการณ์ทางธรรม
เมื่อวานผมเดินอยู่หน้า คณะรัฐศาสตร์ ธรรมศาสตร์ ซักพัก
ก็มีหมาเถื่อนสองตัวเดินขึ้นมาทางบันไดจากลานจอดรถใต้ดิน
ตัวไหนกันแน่วะ  ผมคิดในใจ
เดี๋ยวลองไปหาหมวกมาใส่ดูดีกว่า….ฮา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s