เงียบ

“เงียบ” ถูกเขียนบนกระดานในชั่วโมงเรียน รู้รอบรู้ลึก ตอนที่อาจารย์เดินเข้าห้อง
นักศึกษาในห้องต่าง งง ตระหนกว่า อาจารย์ระวี ภาวิไล ผู้นี้ตั้งแต่สอนมาไม่เคยมีท่าที
เชิงว่ากล่าวเช่นนี้มาก่อน

แล้วเสียงในห้องก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว อาจารย์ยังคงนั่งหน้าห้องยิ้มน้อยๆ มองดูพวกเด็กๆ
หลายคนในห้องเริ่ม หลับตาทำสมาธิ ผมเองกลับเปิดตา อหังการ์คิดว่าตัวเองเข้าใจความเงียบนั้น

เวลาเดินไปเนิ่นช้า ความเงียบภายนอกยังดำเนินต่อไป แล้วเสียงก็ดังขึ้นจากลำโพง
“พวกคุณเคยเงียบกันจริงๆ หรือ”
ผมตาสว่าง เข้าใจขึ้นมา เข้าใจด้วยว่า ผมช่างโง่เขลา เพราะแม้ปากไม่ได้เปล่งเสียง แต่ในใจเสียงยังคงดังกึกก้อง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s