กี่เช้าที่เราตื่น กี่คืนที่เราฝัน…

............ช่างมันฉันไม่แคร์........
  กี่เช้าที่เราตื่น    กี่คืนที่เราฝัน กี่วันแห่งชีวิต    ใครลิขิตใครเขียน ช่างเหมือนดั่งเทียนเล่มน้อย หยาดฝนที่หล่นพรำ  หยดน้ำตาเจ็บช้ำ ตอกย้ำใจให้จำ        เจ็บจำและรอคอย... เช้ายันบ่าย            ย้ายลงเย็น ชีวิตความอยู่เป็น    เหมือนดั่งเล่นละคอน... ช่างมันฉันไม่แคร์...ช่างมันฉันไม่แคร์....ไม่แคร์อันใด..... กี่เท้าที่เราย่าง        กี่ทางที่เราเดินไป กว้างไกลสุดขอบรุ้ง  พรุ่งนี้คงจะเห็น คนก็เป็นอย่างนี้... เมื่อหิวก็อยากกิน    ด้วยลิ้นอันกระหาย ด้วยกายอันต้องการ  จากงานที่ลำเค็ญ เห็นกันอยู่      รู้ทุกคน บางครั้งเราสับสน  ไร้แม้แต่คนเข้าใจ ช่างมันฉันไม่แคร์...ช่างมันฉันไม่แคร์....ไม่แคร์อันใด..... ...............
ไม่แคร์อันใด...

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s