Posts Tagged ‘ หนัง ’
The Sound of Silence – Simon & Garfunkel Hello darkness, my old friend I’ve come to talk with you again Because a vision softly creeping Left its seeds while I was sleeping And the vision that was planted in my brain Still remains Within the sound of silence In restless dreams I walked alone Narrow [ READ MORE ]
ปกติหนังรักไม่มีภาคต่อนะ(อย่างน้อยก็เท่าที่ผมจะนึกออก) แต่มีอยู่เรื่องนึงที่มีภาคต่อ Before Sunrise (1995) และ Before Sunset (2004) หนังรักภาคต่อที่ใช้ นักแสดง คนเดิม ที่สร้างห่างกัน 9 ปี Ethan Hawkes ที่รับบท Jesse กับ Julie Delphy ที่เล่นเป็น Celine และผมก็เคยดูทั้งสองเรื่อง แต่ดูไม่ตลอดลอดฝั่งซักเรื่อง แต่ก็ไม่ลืมทั้งสองเรื่อง จะเรียกว่า spoil ไหมถ้าจะบอกว่า เป็นเพราะ สองเรื่องนี้มีการนำเสนอความรักที่ต่างแปลก คือตลอดเรื่องเกิดในช่วงหนึ่งวัน และทั่งคู่ก็เดินพูดคุยกันไปเรื่อยๆ เพียงคุยกันไปเรื่อยๆ พวกเขาก็รักกัน สัญญาว่าหกเดือนให้หลังจะมาเจอกัน แต่ความจริงเขามาเจอกัน 9 ปีให้หลัง ที่ต่างคนต่างชีวิตเปลี่ยนไปแล้ว แต่ก็ยังมาแลกเปลี่ยนชีวิตกันได้อีกครั้ง ทำไม? แล้วคุณเชื่อไหม? ผมคิดถึงหนังสองเรื่องนี้หลังจากที่ผมอ่าน หลังอาน ของ บินหลา ในตอนที่ไปพบกับเพื่อนสมัยอนุบาลที่ไม่เจอกันเลย 20 ปี แต่เป็น 20 ปีที่ยังจำชื่อตัว และ ชื่อพ่อ กันได้ แล้วเขาก็ไปพบกันที่ลาวด้วยความบังเอิญ [ READ MORE ]
คนที่ดูหนังเรื่อง Harry potter 6 คงจะจำนาฬิกาทรายเรื่องนั้นได้ เพราะมันจะช้าลง เมื่อบทสนทนา มีอรรถรส สำหรับผม มันช่างเป็นเรื่องคมคายนัก เพราะมันแสดงความมหัศจรรย์ ดังมีเวทย์มนต์ ป่าวเลย นาฬิกาไม่ได้มหัศจรรย์ ผมหมายถึงบทสนทนาต่างหาก บทสนทนาดั่งต้องมนต์ เกิดขึ้นได้จริง ผมสังเกตเห็นว่า หลายครั้งหลายหน หลังจากเราสนทนากับใครคนนึงอย่างออกรสออกชาด เราก็รู้สึกรู้จักกันมากขึ้น เปลี่ยนจากคนไม่ชอบกัน กลายเป็นเพื่อนรักกัน เปลี่ยนจากคนไม่รู้จักกลายเป็นคนสนิท ผมนิยามเอาเองว่า บทสนทนาที่กล้าแลกเปลี่ยนความรู้สึกนึกคิด และพาเราเข้าไปต่างเข้าใจอีกฝั่ง มักเป็นบทสนทนาที่ดีเสมอ เพราะมันมักพาเราเปิดประตูแห่งความเข้าใจตัวเองให้กว้างขึ้น แต่ความจริง นาฬิกาทรายจะหยุดก็ต่อเมื่อมันได้สิ้นสุด และหลายครั้งเราไม่อาจต่อเวลาให้มันเดินต่อ เพราะมันได้เกิดขึ้น และทำงานตามที่ตัวเองต้องทำแล้วจากไป ตามทางของมัน เราก็ได้แต่เพียงเก็บเกียวอรรถรส และผลของมัน หลังจากมันได้สิ้นสุดลง[ READ MORE ]
สวัสดี สมตี๋ แล สมทัศน์ ห่างหายจากการเขียนจม. ครั้งก่อนนานถึงราวเกือบสอง เดือนทีเดียว เมื่อราวสัก 2 อาทิตย์ก่อนได้ไปงานแต่งสุบร ร มูลสารมา ได้เจอกับเพื่อนที่ไม่ได้เจอมานานนับปี ได้เจอกับ พิสุทธิ์ ผิวผัน ด้วย เจอกันครั้งนี้ สนทนากันได้เรื่องราวมากกว่าครั้งที่เจอที่งานแต่งคุณต๋อมมากนัก ล่าสุด เจอกับสุบรรเมื่อวันเสาร์ที่แล้ว สุบรรบอกว่า มีเพื่อนเราคนนึงเขียนจม. ส่ง EMS มาถึง ความยาวสองหน้ากระดาษ A4 เพื่อแสดงความเสียใจที่ไม่ได้ไปร่วมงาน ใจความตอนหนึ่งว่า “เพื่อนต้องเข้าใจเรา เมีย ไม่ใช่แม่ กับแม่ มึงยังงอนได้บ้าง แต่กับเมียกู กูไม่มีสิทธิ์” ได้แต่ปลงใจ ไม่รู้ว่าจะสงสารมันดีหรือไม่ มา เข้าเรื่องที่จั่วหัวเอาไว้ดีกว่า เมื่อสักอาทิตย์ที่ผ่านมา ได้ยินข่าวว่า มีนักเรียนไทย ได้รางวัล Best student film จาก เทศกาลหนังเมืองคานส์ ก็ให้เกิดความรู้สึกยินดียิ่งนัก หากแต่ความรู้สึกนั้นก็คงอยู่ได้ไม่นานนัก หลังจากที่ได้ค้นพบในภายหลังว่า มันเป็นมหกรรมการ……ระดับชาิติครั้งหนึ่ง (เติมคำเอาตามใจชอบ) [ READ MORE ]
We are told to remember the idea, not the man, because a man can fail. He can be caught, he can be killed and forgotten, เราถูกสอนให้จดจำแนวคิด ไม่ใช่คน เพราะคนล้มเหลวได้ คนถูกจับได้ คนถูกฆ่าและถูกลืมได้ but 400 years later, an idea can still change the world. I’ve witnessed first hand the power of ideas, I’ve seen people kill in the [ READ MORE ]
Get every new post delivered to your Inbox.
