Posts Tagged ‘ ดนตรี ’
The Sound of Silence – Simon & Garfunkel Hello darkness, my old friend I’ve come to talk with you again Because a vision softly creeping Left its seeds while I was sleeping And the vision that was planted in my brain Still remains Within the sound of silence In restless dreams I walked alone Narrow [ READ MORE ]
เนื่องจากเมามันกับเรื่องที่แล้ว อันนี้จึงเป็นภาคต่อ ถ้าใครยังไม่ได้อ่านกลับไปอ่าน ถ้อยคำคำหนึ่ง คืออยากจะเขียนถึงอีกเพลงนึงที่มี Thai version ด้วยเช่นกันแต่ว่า.. ==== Spoil Alert ======== ไม่น่าเชื่อว่าเพลงก็จะต้องเตือนด้วย แต่ก็มีจริงๆ ถ้าคุณคิดว่าอยากฟังเพลงทุกชุดพร้อมค่อยๆเข้าใจเรื่องราวของ PROmISE กรุณาไปหามาฟังก่อน ==== Spoil Alert ======== . . หลังจากที่ PROmISE มีเสียงอยู่ในหัว หรือหลายบุคคลิกนั่นเอง เขาเลยไปปรึกษาหมอ และกลายเป็นว่าต้องไปอยู่ใน รพ.บ้า ในช่วงเวลาแห่งความสับสน ทุกข์ใจ และถูกทอดทิ้งในข้อหา บ้า นั้นเอง ก็มีถ้อยคำอบอุ่น เปี่ยมด้วยความเข้าใจ มาเอ่ยว่า เอนกาย หลับตาพักเรื่องราววางโลกเก่าทิ้งไว้ เปิดโลกฝันขึ้นใหม่ เอนกาย หลับตาพักใจก่อน ฟังคนผ่านหนาวร้อน ถ้อยคำล้วนจริงใจ ทางไปดวงดาวที่ฉันก้าวเดินมา มีคนคอยนำพา ขีดชะตา ชักนำตามบงการ และแล้วเมื่อวันหนึ่ง อยากจะเดินตามหัวใจ พากันโวยวายบอกฉันมันบ้าเกิน หลงใหลไหวหวั่น เกือบจะเดินตามเขาไป เพราะบางสิ่งยับยั้งคอยฉุดรั้งไว้ [ READ MORE ]
ถ้อยคำคำหนึ่ง ว่ารักเธอ หวังว่าคงมีค่าพอ จะให้เธอหวนคืนมา ไม่เคยฝันใฝ่ จะยึดเหนี่ยว รั้งให้เธออยู่ข้างกาย เพียงตั้งใจเห็นรอยยิ้มเธอ คำรำพัน เพียงเบาๆ เว้าวอนเธอคืนมา มาสู้วงแขน สู่หัวใจ จนปัญญา จะบอกความเป็นไป ในหนทางของเธอ บอกได้เพียง รักเธอห่วงเหลือเกิน (ญ.ร้อง) ช.ร้อง ถ้อยคำคำหนึ่ง คิดถึงเธอ หวังให้เธอยังเชื่อใจ ว่าลึกลงไปยังมีเธอ หนทางที่ผ่าน ไม่ั้ตั้งใจ ไม่เคยจะคิดไกลห่าง เพียงหลงทาง อยู่กับความสับสน คำรำพัน เพียงเบาๆ กระซิบว่ามีคนรอ คืนสู่วงแขนสู่หัวใจ สิ่งต่างๆ ความเป็นไป ดูคล้ายควันเบาบาง ให้ความรักชี้ทางสู่ความหวัง ช.ญ. พร้อมกัน ให้ความรักชี้ทางสู่ความหวัง อย่าให้วันเวลาที่เสียไป ทำลายความงดงาม งามเพียงใดหัวใจยังคงรับรู้ หลงทางไปแสนไกล ความรักนี้ยังคงอยู่ จะอยู่เพื่อเธอ กลับมาหา จะอยู่เพื่อเธอ กลับมาหา จะอยู่เพื่อเธอ กลับมา Love Calling (Thai version) [ READ MORE ]
แพร่งภูธร สถานที่ที่กาลเวลาเหมือนหยุดนิ่ง แม้ไม่ใช่ครั้งแรกที่มา แต่ก็แทบไม่มีความทรงจำของครั้งก่อนหลงเหลือเลย วันนี้ร้านรวงเงียบเชียบ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีสถานที่ท่องเที่ยวปิดในบ่ายวันอาทิตย์ แต่ถ้าย้อนนึกให้ดี แพร่งภูธรเป็นเพียงย่านร้านค้าดั้งเดิม ไม่ได้อยากเป็นแหล่งท่องเที่ยวตามแบบฉบับทางการ แต่ก็เพราะสิ่งนี้ ทำให้มันเป็นเสน่ห์ ในนี้ ไม่มีสตาร์บัก ไม่มีแมกคาเฟ่ ไม่มีแม้แต่เพื่อบ้านที่ดีอย่างเจ็ดสิบเอ็ด แต่เมื่อมองผ่านไปในบ้าน ก็เจอ LCD จอใหญ่ทุกบ้าน สยามแสควร์ ที่ที่เวลาเคลื่อนตัวเร็ว ผู้คนขวักไขว่ แต่งตัวหลากหลายสไตล์ มีให้เลือกมองเลือกดูมากมาย ท่ามกลางสิ่งเรานั้น ผมต้องหยุดยืน เพื่อเสพการแสดงดนตรีไทยข้างถนน ชายคนหนึ่งกำลังโซโล ซอด้วง ด้วยท่าทางไม่งามนัก(ท่ายืน ปกติ ซอต้องนั่งเล่น) ในชุดสุดแสนธรรมดา ราวกับเครื่องแบบ เสียงซอดังหวาน ละมุน พริ้วไหว ต่อเนื่อง สร้างความไหลลื่น ราวกับได้สัมผัสธารน้ำไหล เป็นความดึงดูดใจอย่างประหลาด ต้องแต่เกิดมา นี่เป็นครั้งแรก ที่ผมเข้าใจความไพเราะของเครื่องดนตรีชนิดนี้[ READ MORE ]
Get every new post delivered to your Inbox.
