Posts Tagged ‘ ความหลัง ’
ปกติหนังรักไม่มีภาคต่อนะ(อย่างน้อยก็เท่าที่ผมจะนึกออก) แต่มีอยู่เรื่องนึงที่มีภาคต่อ Before Sunrise (1995) และ Before Sunset (2004) หนังรักภาคต่อที่ใช้ นักแสดง คนเดิม ที่สร้างห่างกัน 9 ปี Ethan Hawkes ที่รับบท Jesse กับ Julie Delphy ที่เล่นเป็น Celine และผมก็เคยดูทั้งสองเรื่อง แต่ดูไม่ตลอดลอดฝั่งซักเรื่อง แต่ก็ไม่ลืมทั้งสองเรื่อง จะเรียกว่า spoil ไหมถ้าจะบอกว่า เป็นเพราะ สองเรื่องนี้มีการนำเสนอความรักที่ต่างแปลก คือตลอดเรื่องเกิดในช่วงหนึ่งวัน และทั่งคู่ก็เดินพูดคุยกันไปเรื่อยๆ เพียงคุยกันไปเรื่อยๆ พวกเขาก็รักกัน สัญญาว่าหกเดือนให้หลังจะมาเจอกัน แต่ความจริงเขามาเจอกัน 9 ปีให้หลัง ที่ต่างคนต่างชีวิตเปลี่ยนไปแล้ว แต่ก็ยังมาแลกเปลี่ยนชีวิตกันได้อีกครั้ง ทำไม? แล้วคุณเชื่อไหม? ผมคิดถึงหนังสองเรื่องนี้หลังจากที่ผมอ่าน หลังอาน ของ บินหลา ในตอนที่ไปพบกับเพื่อนสมัยอนุบาลที่ไม่เจอกันเลย 20 ปี แต่เป็น 20 ปีที่ยังจำชื่อตัว และ ชื่อพ่อ กันได้ แล้วเขาก็ไปพบกันที่ลาวด้วยความบังเอิญ [ READ MORE ]
ผมมีคุณยายอย่างไม่เป็นทางการอยู่หนึ่งคน ชื่อว่ายายผ่อง ครั้งแรกนั้นผมไปที่บ้านเพื่อนตอนผมอยู่ ม.3 นับเวลาจนถึงตอนนี้ ก็ร่วม 15 ปียายผ่องเป็นคุณยายอารมณ์ดี ชอบเล่นมุขกับหลานๆ เป็นคนสอนเพื่อผมในการทำอาหาร ซึ่งเพื่อนผมคนนี้ทำอาหารเก่งมาก คืออร่อย หลากหลาย ทำเก่งตั้งแต่รู้จัก แล้วก็ร่ำเรียนมาตลอด เคยมีคนมาชวนไปเป็นพ่อครัวที่อังกฤษมาแล้ว เพราะงั้นแล้วถึงแม้ผมไม่เคยกินข้าวฝีมือยายผ่อง แต่ก็คิดว่าดีกรีไม่ธรรมดา มาดูอีกมุมนึงบ้าง บางกรวย คือเขตที่บ้านเพื่อนผมคนนี้อยู่ เป็นเขตชุมชนเก่า เมื่อก่อนคือสวนนนทบุรี ตอนนี้ยังหลงเหลืออยู่บ้าง เข้าไปตามเส้นทางแคบๆ แต่เต็มไปด้วยวัดวาอาราม เรียกว่าป้ายบอกทางไปวัดซัก 80% ความสนิทที่มีต่อเพื่อนบ้านอย่างที่ผมไม่รู้จัก เดินผ่านบ้านกัน ไปทำบุญที่วัดเดียวกัน บทสนธนาที่แสดงความสนิทกัน มันไม่ผิวเผินแบบที่ผมเคยเห็น มีช่วงหนึ่งเลยแหละ ที่พวกเพื่อนไปรวมตัวกันที่บ้านนี้ บางครั้งผมก็ไปทำบุญที่วัดด้วย ในวันพระใหญ่ เพราะผมรู้สึกถึงความอบอุ่นชนิดนึง และก็เป็นช่วงที่ได้เจอยายผ่องบ่อยๆด้วย มาวันนึงผมไปบ้านเพื่อนเหมือนเคย แต่ยายผ่องไม่อยู่บ้าน ผมจึงถามเพื่อน ผม – ยายผ่องไม่อยู่เหรอ ไปไหนล่ะ เพื่อน – ใช่ วันนี้แกกลับบ้านไปอยู่กับลูกหลานแก (เฮ้ย แล้วมึงไม่ใช่หลานแกเหรอ ผมคิดในใจ ยังไม่กล้าเอ่ยออกมา) ผม [ READ MORE ]
แม้ว่า Urasawa จะเขียนการ์ตูนที่ยิ่งใหญ่เต็มไปด้วย Impact แต่การ์ตูนเด็กอย่าง วันพีช (onepiece) กลับเป็นการ์ตูนในดวงใจครับ เหล่าโจรสลัดแห่งเรือ Thousand Sunny ตัวละครทุกตัวที่ผลักดันด้วยความฝัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นความฝันที่จวนเจียนเพ้อฝัน คือคนส่วนใหญ่ไม่เชื่อ แล้วพวกเข้าก็มารวมตัวกัน เพื่อไปสู่ Onepiece Monkey D Lufy กับตันผู้อยากเป็น จ้าวแห่งโจรสลัด Roronoa Zoro นักดาบมือหนึ่งในโลก Nami เดินทางรอบโลกและเขียนแผนที่โลก อุซป (SOGEKING) อยากเป็นโจรสลัดผู้กล้าหาญ Sanji ตามหา All blue ทะเลในตำนาน Chopper อยากเป็นหมอที่รักษาได้ทุกโรค Nico Robin ตามหาประวัติศาสตร์ที่หายไป Franky สร้างเรือที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก Brook เพื่อกลับไปหาเพื่อตามสัญญาที่ให้ไว้ แม้มองดูแล้วเป็นการ์ตูน ตลก ต่อสู้ มีดรามาน้ำตาท่วมจออยู่เป็นระยะ จะเป็นตัวสร้างความสุขและความสนุก ได้อย่างดี แต่ที่ทำได้ดีไปอีกคือ คาแร็กเตอร์ และความเติบโต ของตัวละคร ภายใต้เจตจำนงอันแรงกล้าที่เรียกว่า [ READ MORE ]
คุณเคยเจอเหตุการณ์นี้ไหม นี่เป็นครั้งแรกของผมเลย หลังจากลองกางเกงในห้องลอง แม้จะใส่ได้ แต่มัน… ออกจะคับไปซักสักนิด สำหรับ ชีวิตประจำวันแบบผม จึงเดินออกมาพูดกับพนักงานขายว่า “ช่วยหาตัวใหญ่กว่านั้ให้หน่อยครับ” โอ๊ว เธอตอบด้วยเสียงอันดัง พอที่จะได้ยินทั่วร้านว่า “นี่ใหญ่ที่สุดในร้านแล้วค่ะ” เฮ้ย นี่ กรูขอมากเกินไปเหรอ ขออีกนิดก็ไม่ได้เหรอ เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดมา พึ่งเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ ทั้งที่ไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยจินตนาการออก มันจะเกิดอะไรขึ้น ผมเริ่มรู้สึกว่าชีวิตต่อแต่นี้ช่างยุ่งยาก เราจะเจอเหตุการณ์นี้อีกเท่าไรกัน ก่อนหน้า ผมผิดหวังกับระบบการซักกางเกงในตู้เสื้อผ้าของตนว่า มันหดลง ไมกางเกงที่เมื่อก่อนเคยใส่ได้ มันใส่ไม่ได้แล้ว มันหด ผมช่างกล้าหลอกตัวเอง ผมยังหลงซื้อกางเกงเบอร์เก่า มาอีก 2-3 ตัวแล้วพบว่า มันใส่ไม่สบายเลยยยย จนันนึงมาตัดสินใจลอง กางเกงเบอร์ใหญ่ขึ้น “อ้าวว ใส่สบายขึ้นเป็นกอง” แต่ถึงกระนั้น การที่ผมเรียกร้อง ไซส์ 34 เนี่ยมันมากเกินไปเหรอ ผมยังหลอกตัวเองและเอ่ยปากถามพนักงานว่า “เป็นเพราะ ทรงกางเกงหรือป่าวจึงทำให้บานรู้สึกบานๆ เวลาใส่” “ไม่หรอกค่ะ ตัวนี้ขาเดฟ” ด้วยเสียงอันดังเช่นเดิม ผมวางกางเกงตัวนั้น และเดินออกมาโดยพลัน แม้ผมจะไม่เข้าใจหลอกว่า [ READ MORE ]
ตอนเด็กๆ คุณเคยเอามือปิดตาตัวเอง เพื่อซ่อนไม่ให้มีใครเห็นไหม ผมเป็นหนึ่งที่ทำอย่างงั้นครับ แล้วคุณล่ะ หลายครั้งหลายหน ที่เราอยากปกปิดความผิด ด้วยคำโกหก การพูดบิดจากความจริง ด้วยการไม่ยอมรับ การหลอกความรู้สึกตัวเอง โดยคิดว่า นั่นจะทำให้คนอื่นละเลย และไม่รับรู้ได้ ทั้งๆ ที่ในทางกลับกัน เราในฐานะคนอื่น ก็รับรู้ถึงการโป้ปด ที่แสดงออกมาได้ แต่เลือกที่จะแสดงว่า ไม่รับรู้ ไม่เข้าใจ ตลกดีครับ เหมือนกับเอามือปิดตา เมื่อไปเห็นคนอื่น คนอื่นก็จะไม่เห็นเรา[ READ MORE ]
Get every new post delivered to your Inbox.
