Archive for the ‘ ไปพบไปเห็น ’ Category

ซ่า

ซ่า เป็นชื่อหนึ่งในบรดาหมาๆ ของบ้านผม ซึ้งในรุ่นนี้มีอยู่ 4 ตัว นำโดยหมูแดง(ตัวแม่) และลูกๆอีก 3 ตัว ซาซ่า โกโก้ ต้วมเตี้ยม คนตั้งชื่อสามตัวนี้ ก็คือพี่สาวผมเอง ซ่ามีนิสัย ปลีกวิเวก บางทีเรียกได้ว่าเป็นหมาปัจเจก พอตอนคึก ก็จะคึกเป็นพิเศษ ช่วงที่เวลาที่ผมทำงานอยู่ที่บ้าน ทำให้ผมมีเวลาเล่นกับหมาๆ บ่อยและนานขึ้น จึงรู้นิสัยหมาแต่ละตัว ไอ้ซ่าจะมีนิสัยทะเล้นขี้เล่น มีอยู่ครั้งนึง ผมนั่งบนพื้นเล่นกับบรรดาหมาๆ พร้อมกับคุยกับเพื่อนๆที่มาที่บ้าน ก็เกิดรู้สึกอุ่นๆ เปียกๆ ที่แขน หันไปอีกทีเห็นซ่าทำหน้าทะเล้น วิ่งออกไปอย่างกวนตืน หลังจากทำภารกิจฉี่ใส่ตัวผม เป็นที่ขบขำกันทุกคน ช่วงไม่คึกคักนัสิยมันอย่างนึงจะชอบ ออกไปนอนมองรถหน้าบ้าน นั่งเงียบๆ แต่บางที ก็แอบซ่อนแผนเอาไว้ รอให้คนเฝ้ามองเผลอ ก็จะค่อยแอบย่องไปวิ่งเล่น พักหลังซ่าเป็นหมาตัวอ้วนทีสุดในบ้านไปแล้ว มันก็ดูจะคึกคักน้อยลง ทำตัวขี้เกียจๆ ออกไปนั่งทำตาปริบๆ ง่วงๆ อยู่ข้างถนน หรือตอนผมกลับบ้านมาดึก ก็จะแวะเล่นกับหมา ให้มันเลียหน้า แล้วก็เอาหัวมาซุกที่ขา ไถไปไถมา ซึ่งซ่าเองก็ชอบทำมากๆ พอผมเอามือเกาพุงมัน [ READ MORE ]

พื้นที่ของผู้คน

แพร่งภูธร สถานที่ที่กาลเวลาเหมือนหยุดนิ่ง แม้ไม่ใช่ครั้งแรกที่มา แต่ก็แทบไม่มีความทรงจำของครั้งก่อนหลงเหลือเลย วันนี้ร้านรวงเงียบเชียบ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีสถานที่ท่องเที่ยวปิดในบ่ายวันอาทิตย์ แต่ถ้าย้อนนึกให้ดี แพร่งภูธรเป็นเพียงย่านร้านค้าดั้งเดิม ไม่ได้อยากเป็นแหล่งท่องเที่ยวตามแบบฉบับทางการ แต่ก็เพราะสิ่งนี้ ทำให้มันเป็นเสน่ห์ ในนี้ ไม่มีสตาร์บัก ไม่มีแมกคาเฟ่ ไม่มีแม้แต่เพื่อบ้านที่ดีอย่างเจ็ดสิบเอ็ด แต่เมื่อมองผ่านไปในบ้าน ก็เจอ LCD จอใหญ่ทุกบ้าน สยามแสควร์  ที่ที่เวลาเคลื่อนตัวเร็ว ผู้คนขวักไขว่ แต่งตัวหลากหลายสไตล์ มีให้เลือกมองเลือกดูมากมาย ท่ามกลางสิ่งเรานั้น ผมต้องหยุดยืน เพื่อเสพการแสดงดนตรีไทยข้างถนน ชายคนหนึ่งกำลังโซโล ซอด้วง ด้วยท่าทางไม่งามนัก(ท่ายืน ปกติ ซอต้องนั่งเล่น) ในชุดสุดแสนธรรมดา ราวกับเครื่องแบบ เสียงซอดังหวาน ละมุน พริ้วไหว ต่อเนื่อง สร้างความไหลลื่น ราวกับได้สัมผัสธารน้ำไหล เป็นความดึงดูดใจอย่างประหลาด ต้องแต่เกิดมา นี่เป็นครั้งแรก ที่ผมเข้าใจความไพเราะของเครื่องดนตรีชนิดนี้[ READ MORE ]

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.