Archive for the ‘ จดหมายถึงเพื่อน ’ Category
ถึงประชาชนชาวอียิปต์ ผมของแสดงความยินดีอย่างยิ่งกับการปลดปล่อยจากเผด็จการ แต่ผมขอให้ท่านตระหนักว่า มันยังไม่จบ การถ่ายโอนอำนาจไปสู่ทหารยังมีจุดอ่อนอยู่มาก รัฐธรรมนูญ และการเลือกตั้ง ที่จะทำและมีขึ้น จะต้องเป็นเวทีที่ประชาชนเข้าไปมีบทบาทนำ ด้วยความหวังดี[ READ MORE ]
เพราะว่า แต่งรูปเป็น ถ่ายรูปเป็น แล้วไงล่ะ หนังได้รับรางวัล แล้วไงเหรอ อยากดังไปทำไมวะ ต่อคำถามเหล่านี้ ผมรู้นะว่ามันไม่ใช่ไม่มีคำตอบ เพียงแต่มันคับแคบ ตีบตัน วนอยู่กับการรับใช้อัตตาแบบดิบๆ [ READ MORE ]
สวัสดี สมตี๋ แล สมทัศน์ ห่างหายจากการเขียนจม. ครั้งก่อนนานถึงราวเกือบสอง เดือนทีเดียว เมื่อราวสัก 2 อาทิตย์ก่อนได้ไปงานแต่งสุบร ร มูลสารมา ได้เจอกับเพื่อนที่ไม่ได้เจอมานานนับปี ได้เจอกับ พิสุทธิ์ ผิวผัน ด้วย เจอกันครั้งนี้ สนทนากันได้เรื่องราวมากกว่าครั้งที่เจอที่งานแต่งคุณต๋อมมากนัก ล่าสุด เจอกับสุบรรเมื่อวันเสาร์ที่แล้ว สุบรรบอกว่า มีเพื่อนเราคนนึงเขียนจม. ส่ง EMS มาถึง ความยาวสองหน้ากระดาษ A4 เพื่อแสดงความเสียใจที่ไม่ได้ไปร่วมงาน ใจความตอนหนึ่งว่า “เพื่อนต้องเข้าใจเรา เมีย ไม่ใช่แม่ กับแม่ มึงยังงอนได้บ้าง แต่กับเมียกู กูไม่มีสิทธิ์” ได้แต่ปลงใจ ไม่รู้ว่าจะสงสารมันดีหรือไม่ มา เข้าเรื่องที่จั่วหัวเอาไว้ดีกว่า เมื่อสักอาทิตย์ที่ผ่านมา ได้ยินข่าวว่า มีนักเรียนไทย ได้รางวัล Best student film จาก เทศกาลหนังเมืองคานส์ ก็ให้เกิดความรู้สึกยินดียิ่งนัก หากแต่ความรู้สึกนั้นก็คงอยู่ได้ไม่นานนัก หลังจากที่ได้ค้นพบในภายหลังว่า มันเป็นมหกรรมการ……ระดับชาิติครั้งหนึ่ง (เติมคำเอาตามใจชอบ) [ READ MORE ]
ถึง สมทัศน์ และ สมไซ กัลยาณเกลอ … … นาฑีที่ 14 ของเวลาหนึ่งทุ่มค่ำวันนั้น “สมทัศน์” ทักทายผ่านมาทาง MSN เรากำลังเสวนาถึงความบูดเบี้ยวของชีวิตวัยหนุ่ม โรคไบโพล่าร์ และวันเสาร์ที่ไม่โสภานัก … นาฑีที่ 14 นั้นเอง เสียงของคุณกนกและคุณอุมาพรแห่งช่องข่าวเนชั่น ได้แจ้งให้ได้รู้ข่าวการเสียชีวิตของ ปู่’รงค์ วงษ์สวรรค์ พญาอินทรีแห่งวงการวรรณกรรมไทย … มิพลันที่ใจจะหายไปไกลจากตัวนัก ผมพิมพ์บอกสมทัศน์ถึงข่าวดังกล่าว … โฮลี่เชียสสสสสสสส … … ยอมรับโดยดุษณีเลยว่าผมเองหาใช่แฟนานุแควนของปู่แกสักเท่าไหร่ หากช่วงชีวิตของปู่แกเขียนหนังสือเพียงหนึ่งเล่ม ผมคงเคยอ่านเพียงอักษรตัวแรกบนสันปกของหนังสือเล่มนั้น … ผลงานเขียนตลอดช่วงชีวิตที่ปู่อุทิศให้กับงานที่แกรัก (ซึ่งอันที่จริงไม่ควรเรียกว่าแก ‘ทำงานเป็นนักเขียน’ แต่ควรกล่าวว่าปู่เค้า ‘ใช้ชีวิตเพื่อเขียน’ จะเหมาะสมกว่า) ได้ถ่ายทอดความคิด ประสบการณ์ และรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสผ่านตัวหนังสือมากมายเหลือจะนับ … กว่าผมจะได้อ่านงานของปู่ก็เป็นช่วงชีวิตในวัยยี่สิบสามเข้าไปแล้ว ผ่านหนังสือในชุด OPENHOUSE (ซึ่งเป็นโปรเจครวมนักเขียนแบบยำใหญ่ในพ็อกเก็ตบุ๊ครายสะดวกของคุณปราบดา หยุ่น และสำนักพิมพ์ OPEN ของคุณภิญโญ ไตรสุริยธรรมา [ READ MORE ]
แม้ว่าดูเหมือนจะไม่มีใครเข้ามาอ่าน แต่ผมก็ขอถือเป็นภาระที่จะต้องให้เนื้อความที่เขียนเป็นจดหมายเปิดผนึกถึงเพื่อน ครบถ้วนด้วยคำตอบที่ได้รับ ในที่อื่นที่ผมได้เข้าไปเผยแพร่ด้วย ข้อความดังนี้ ถึง สมตี๋ และ สมทัศน์ ได้ทราบข่าวเรื่องนี้ ก่อนที่สมทัศน์จะเขียนจดหมา ยไม่นานนัก ยังคงมึนๆ งงๆ อยู่ เอาเป็นว่ารวบรวมจากที่คนอื ่นเขียนไว้อาลัยดีกว่า คุณก้อง http://www.lonelytrees.net/?p=870 สวนทูนอิน http://www.tuneingarden.com/ ในพันทิป http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A7628874/A7628874.html ตาคุ่น http://www.typhoonbooks.com/web/board/viewtopic.php?id=998&cate=2 ประเด็นพบปะนักเขียน ช่วงนี้ไม่ค่อยมีไฟเผาผลาญส ักเท่าไหร่ หนังสือที่อ่านก็หนักส่วนไปทางพวก self-help, how to ของฝรั่งซะเยอะ นิยายหรือบทความอ่านน้อยกว่าเดิม หากจะนับเมื่อครั้งในอดีต นักเขียนที่เคยใกล้ชิดมากที ่สุดก็คงเป็นพี่ก้อง ที่เคยได้ไปนั่งฟังปาฐกถา ก็เคยมีของอาจารย์เสกสรรค์ นั่นก็นานนับสิบปีแล้ว ที่ใกล้ที่สุดก็คงเป็น ท่าน ติช นัท ฮันห์ เมื่อสักปี สองปีที่แล้ว[ READ MORE ]
Get every new post delivered to your Inbox.
