แรงดลบันดาล

หากผมจะไม่กล่าวถึงการเมือง
ในสถานการณ์เช่นนี้
ก็คงจะรู้ผิดธรรมเนียมอยู่หลายส่วน
แต่ก็ต้องยอมรับว่า เพราะช่วงนี้ไม่ค่อยได้สนใจการเมืองมากนัก
ฟังข่าวน้อยลง รวบรวมข้อมูลน้อยลง เอาเก็บมาใครครวญน้อยลง
อาจเป็นเพราะดันไปหลงในรสชาติเค้กชีสสตรอเบอรี่
และสงครามมาเฟียในโลกเสมือน จนมาเฟียแดงเต็มท้องถนนแล้ว

ทั้งๆ ที่ ไม่เคยมีครั้งไหนที่การเมืองจะมีผลกระทบกับตัวผมได้มากเท่าครั้งนี้
คือ มีผู้ที่กำลังตัดสินระดับความเครียดในชีวิตผมช่วงต่อจากนี้ไปอีกซักปี
ต้องนำเอาตัวแปรที่เรียกว่า การเมือง มาพิจารณาด้วยแน่นอน
และผลของตัวแปลนี้ ก็คือ ไม่แน่นอน ซึ่งหมายถึง เสี่ยง
แต่ก็เอาเถอะ มันเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่เราคุมไม่ได้

เมื่อผมกลับมาสำรวจอารมณ์ ความรู้สึกของตัวเอง
ผมพบว่า ผมให้ราคาการชุมนุมครั้งนี้ต่ำมาก
ต่ำจนคิดว่า เป็นแค่การดิ้นเฮือกสุดท้ายที่ไม่มีค่า ใกล้แพ้เลยดิ้นดู
แต่เปล่าเลย วันนี้เห็นแล้วว่ามันไม่ใช่
การที่ความเห็นของผมปิดเบี้ยวไปขนาดนั้น พบว่าเพราะผมเชียร์รัฐบาลนี้นั่นเอง
รวมถึงในแวดวงคนที่ผมรู้จักก็ไม่มีใครเสื้อแดง หรืออย่างนี้ผมก็ไม่รู้ (หรืออาจไม่คุยด้วยไปนานแล้ว)

จึงเป็นที่มาให้ต้องทบทวนข้อมูล ข่าวสาร และเหตุการณ์ต่างๆใหม่
ตามประสาของผมที่จะสนใจความเป็นไปของบ้านเมือง
ผมจะพยามพูดให้ครบสองประเด็น
อันแรก เหตุการณ์วันนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร จะไปไหนต่อ
เราลองมองย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์

2540 รัฐธรรมนูญฉบับที่ 16 ของการเมืองไทย

2541 ก่อตั้งพรรคไทยรักไทย

2544 เลือกตั้งใหญ่ครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญ 40
เป็นครั้งแรกที่รู้สึกถึงคลื่นการเปลี่ยนแปลงการเมืองขนานใหญ่ที่สุด
ไทยรักไทยได้ที่นั้งมากอันดับหนึ่งชนิดทิ้งที่สองไม่เห็นฝุ่น
ผมมีความหวังต่อนายยกคนใหม่ เพื่อนผมบางคนไปสมัตรเป็นสมาชิกพรรคนี้
วิธีขายนโยบายเปลี่ยนไปตลอดกาล

2547 ปลายปีที่สามของวาระ คะแนนนิยมเริ่มตกต่ำจากกรณีต่างๆ
วาทกรรม”โจรใต้ โจรกระจอก”
ยิงถล่ม มัสยิดกรือเซะ
ปราบม๊อบ ตากใบ มีคนตายภายบนรถ 78 ศพ
ทักษิณเริ่มพูดเชิงไม่ยอมฟังใคร
กรุงเทพเทคะแนนให้อภิรักษ์เป็นผู้ว่าแสดงถึงคะแนนนิยมของทักษิณได้เป็นอย่างดี
26 ธันวาคม เกิดสึนามิ ถล่ม ภาคใต้ ก่อการเลือกตั้งเพียงสามเดือน
คะแนนนิยมทักษิณเริ่มสูงขึ้น บวกกับการควบรวมพรรคต่างๆ ที่ร่วมรัฐบาลอยู่แล้ว

2548 กุมภาพันธ์ รัฐบาลพรรคเดียวครั้งแรก และยังคงเป็นครั้งเดียวจนถึงปัจจุบัน
ด้วยเสียงเกิน 70% ของทั้งสภา ตัวเลข 19 ล้านเสียงเกิดขึ้น
โทนเสียงของทักษิณเริ่มแข็งกร้าวขึ้นอีก(หมายถึงไม่ค่อยเห็นความสำคัญของความคิดเห็นแย้ง)
เล่นกับข่าวมากขึ้น หมายถึงสร้างประเด็นมากกลบข่าวที่จะเป็นผลเสีย
เช่นกรณีเปลี่ยนค่าตอบแทนตามสัมประทานของผู้ให้บริการมือถือ มาเป็นภาษีสรรพสามิต
ที่ล้อแหลมต่อการเสียเปรียบของรัฐ และความสามารถในการแข่งขันของ CAT
ด้วยข่าวซื้อลิเวอร์พูล ผมจำได้เพราะก็สนใจตามอยู่นิดหน่อย
แต่มารู้ตัวอีกทีก็ ผ่านสภาไปแบบไม่มีใครสนใจ
9 กันยายน เมืองไทยรายสัปดาห์อ่านบทความชื่อ ลูกแกะหลงทาง กลายเป็นรายการครั้งสุดท้าย
ที่จัดที่ช่อง 9
การก่อตัวของคนต้านทักษิณเริ่มต้นขึ้น จากเมืองไทยรายสัปดาห์สัญจร
ทางทักษิณเองก็เริ่มมีพวกสนับสนุนโดยเฉพาะ
น้ำเสียงของทักษิณ แข็งกร้าวสุดขีด คนไม่เห็นด้วยทุกคนผิด อ.มหาลัยสอนไม่ถูกใจก็บอกว่าสอนไม่เป็น
ใช้เช้าวันอาทิตย์ตอบโต้ทุกคนรายวัน
ผมจำได้ดีเพราะสำหรับผมประเด็นนี้คือสิ่งสำคัญที่ทำให้เขาไม่ใช่นายกของผมอีกเลย

2549 มกราคม มีการปะทะกันครั้งแรกระหว่างกลุ่มหนุน-ต้าน ที่ทำเนียบรัฐบาล จากนั้นมาก็มีแทบจะรายวัน
โดยเฉพาะเหตุการณ์ที่ เซนทรัลเวิร์ล

4 กุมภาพันธ์ ชุมนุมขับไล่ครั้งแรกที่ลานพระบรมรูปทรงม้า กลายเป็น พันธมิตร(PAD) เมื่อ 11 กุมภาพันธ์
และมีการนัดชุมนุมใหญ่วันที่ 26 กุมภาพันธ์ ซึ่งตอนนั้นมีความพยามเปิดสภาเพื่ออภิปรายโดยทักษิณ
มีข้อเรียกร้องให้ลาออกหรือ เว้นวรรคด้วยข้อกล่าวหามากมาย
24 กุมภาพันธ์ ยุบสภากำหนดเลือกตั้งใหม่ 2 เมษายน
28 สามพรรคฝ่ายค้าน ปชป มหาชน ชาติไทย คว่ำบาตรไม่ลงเลือกตั้ง เปิดเกมใหม่การเมืองไทย
แสดงให้เห็นถึง อำนาจของส่วนน้อยได้ชัดเจนมากขึ้น

เมษายน ทักษิณกลับมาด้วยคะแนน 16 ล้านเสียง แต่ประกาศเว้นวรรค

8 พฤษภาคม ติดสินให้ การเลือกตั้งวันที่ 2 เป็นโมฆะ เพราะหันคูหากลับอีกด้าน
ซึ่งเป็นผลให้ กรรมการเลือกตั้ง(กกต.)มีความผิด ต้องออกไปด้วย ทำให้กำหนดการเลือกตั้งล่าช้า
โดยให้เลือกตั้งใหม่ในวันที่ 15 ตุลาคม 2549 แต่ไม่เคยเกิดขึ้นเพราะรัฐประหารซะก่อน
ทักษิณกลับเข้ามาทำงานรักษาการนายก ท่าทียังแข็งกร้าว และเพิ่มมากขึ้น 16 ล้านเสียง
ถูกยังเป็นอาญาสิทธิ์ ที่ทำให้ชี้ถูกชี้ผิดได้

27 มิถุนายน – ยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญ ยุบพรรค 5 พรรค คือ พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า
พรรคพัฒนาชาติไทย พรรคแผ่นดินไทย พรรคประชาธิปัตย์ และพรรคไทยรักไทย

พันธมิตร ยังขับไล่ให้ทักษิณลาออก แม้กระทั่งจากตำแหน่งรักษาการ
และนัดชุมนุมใหญ่วันที่ 20 กันยายน

กันยายน ทักษิณเดินทางไปประชุมที่ UN และก็เป็น long trip
19 กันยา รัฐประหาร โดย คปค

9 ตุลาคม สุรยุทธ์ เป็นนายก
เริ่มมีการก่อตั้งกลุ่มต่างๆ ที่ต่อต้านทหาร เช่น นปก. คนวันเสาร์ไม่เอาเผด็จการ สามเกลอเดินสาย
จัดรายการความจริงวันนี้
31 ธันวาคม เกิดระเบิดหลายจุดในกรุงเทพ และ นนทบุรี

2550 เริ่มมีชุมนุมของฝั่งหนุนทักษิณที่ท้องสนามหลวง
19 สิงหาคม ประชามติครั้งแรกในเมืองไทย รับรัฐธรรมนูญ 50
23 ธันวาคม กลับมาเลือกตั้งอีกครั้ง ภายใต้ รัฐธรรมนูญฉบับที่ 17

2551 29 มกราคม สมัคร สุนทรเวช เป็นนายกรัฐมนตรี คนที่ 25 ท่าทีของสมัคร เป็นฝันร้ายของผม
ดุดัน ไม่ฟังใคร ตอบโต้ทุกอย่าง และโกหกกรณี 6 ตุลา 19 อย่างหน้าด้าน(คิดแล้วอารมณ์พุ่งอย่างแรง)
เฉลิม เป็น รมว มหาไท หลังจากฝันมา 10 ปี บรรดาพลพรรคแกนนำตบเท้าได้ตำแหน่งในรัฐบาล
25 พฤษภาคม PAD ประกาศชุมนุมใหญ่อีกครั้งด้วยเหตุที่ พลังประชนจะแก้รัฐธรรมนูญ
นับวันที่ 1 ของการชุมนุม เริ่มใช้เสื้อเหลืองเป็นสัญลักษณ์(เพราะว่าเป็นปีฉลองด้วย)
เริ่มมีรายการความจริงวันนี้รายวัน ทาง NBT(ช่อง 11 เดิม) เป็นกลยุทธ์ ตอบโต้ และสร้างมวลชน
เริ่มใช้เสื้อแดงเป็นสัญลักษณ์ และ เป็นการเอามวลชนมาปะทะกัน
9 กันยายน สมัคร พ้นจากนายกรัฐมนตรี เพราะ ชิมไปบ่นไป 8 เดือนกว่า ของนายก
เปลี่ยนรัฐมนตรีไปสามชุด โดยเฉพาะพวกที่หาเสียงกันมา เข้ากรุหมด
และเรื่องใหญ่สุดก็คือ เขาพระวิหาร ที่ยิงตายกันเมื่อสองวันก่อน และจะเป็นความขัดแย้งไปอีกนาน
18 กันยา สมชาย เป็นนายก ท่าทางเหมือนจะเป็นคนประนีประนอม แต่แย่กว่าตรงที่ไม่มีภาวะผู้นำเลย
7 ตุลาคม วันประกาศนโยบาย เลือดนองหน้ารัฐสภา
25 พฤศจิกายน PAD ยึดสนามบิน
3 ธันวาคม ยุบพรรคพลังประชาชน PAD ยุติการชุมนุม 184 วัน
17 ธันวาคม อภิสิทธิ์ เป็นนายก

ที่บันทึกไว้ เป็นเพียงเหตุการณ์สำคัญๆ อันเป็นผลเท่านั้น ถ้าเรานึกให้ดี บรรยากาศ อื้ออึงร่วม
ยังมีอีกมากมาย โดยเฉพาะในเว็บไซต์ เว็บบอร์ด ที่มีสีค่อนข้างชัดเจน
และบรรยากาศนี่แหละเป็นประเด็นที่สองที่ผมอยากจะพูดถึง

ชุดความคิดที่กลุ่มมวลชนสองกลุ่ม ทั้ง PAD และ นปช. นั้น
อย่าเรียกว่าชุดความคิดเลย เรียกว่า ท่าทีต่อความไม่เห็นด้วย
ของคนที่เป็น สาวก ที่เหล่าแกนนำปลูกฝัง จะว่าเป็นก็เหมือนกับท่านผู้นำทั้งสองคน
สมัคร และ ทักษิณ ใช้อยู่เสมอๆ
จะเป็นชนวนที่แท้จริง ที่ไม่อาจจำกัด หรือคาดการณ์ความเสียหายได้เลย
เพราะวันนี้ถ้าคุณเผอิญไม่พูดไม่เห็นด้วย กับทั้งเหลือง หรือ แดง คุณก็จะโดนกันไปอีกฝ่ายทันที
“มึงพวกเสื้อ.. นี่หว่า” แต่ถ้าคุณบอกว่า เป็นกลางยิ่ง เรียกว่าตกนรกขุมสุดท้ายเลยก็ว่าได้