it is not an idea that I miss

มีนาคม 19, 2009 at 11:26 pm (เสพสิ่งสร้างสรรค์) (, , , )

We are told to remember the idea, not the man,
because a man can fail. He can be caught,
he can be killed and forgotten,
เราถูกสอนให้จดจำแนวคิด ไม่ใช่คน
เพราะคนล้มเหลวได้ คนถูกจับได้
คนถูกฆ่าและถูกลืมได้

but 400 years later, an idea can still change the world.
I’ve witnessed first hand the power of ideas,
I’ve seen people kill in the name of them, and die defending them…
แต่ 400 ปีต่อมา แนวคิดยังสามารถมาเปลี่ยนโลกได้
ฉันได้เป็นประจักษ์พยานด้วยตัวเองถึงพลังแห่งแนวคิด
ได้เห็นผู้คนถูกฆ่าในนามมัน และตายเพื่อปกป้องมัน

but you cannot kiss an idea,
cannot touch it, or hold it…
ideas do not bleed, they do not feel pain,
they do not love…
And it is not an idea that I miss, it is a man…
A man that made me remember the fifth of November…
a man that I will never forget.
แต่เราจูบแนวคิดไม่ได้
ไม่สามารถสัมผัสมันได้ หรือกอดมันได้
แนวคิดไม่มีเลือดเนื้อ ไม่มีความเจ็บปวด
ไม่มีความรัก…
และไม่ใช่แนวคิดที่ฉันคิดถึง ฉันคิดถึงคน
คนที่ทำให้ฉันจำวันที่ 5 พฤศจิกายน
คนที่ฉันจะไม่มีวันลืม …

Quote มาจากบทเริ่มเรื่อง V for vendetta
ที่จนถึงตอนที่เขียนผมดูเป็นรอบที่ 5 แล้ว
ครั้งที่สองของการดู ผมอาจจะติดใจในตัวละครที่ซับซ้อน
แต่ครั้งต่อๆ มา ผมมักนึกถึง วรรคทอง ต่างๆ ที่มีมากมายในหนัง
ต้องการจะจดจำมัน หรือเพื่ออธิบายอะไรบางอย่างที่อยู่ในความคิด
เช่นครั้งที่สี่

He used to say artists used lies to tell the truth..
while politicians used them to cover the truth up.
ศิลปินใช้คำโกหกเพื่อบอกความจริง
แต่นักการเมืองใช้เพื่อปกปิดมัน

เป็นช่วงที่ผมคิดถึงความหมายของ ศิลปะ

Evey, please. . .there is a face beneath this mask, but it’s not me.
I’m no more that face than I am the muscles beneath it,
or the bones beneath them.
อีวี่ ได้โปรด … มีใบหน้าหนึ่งอยู่ใต้หน้ากาก แต่มันไม่ใช่ผม
ไม่ต่างจากกับกล้ามเนื้อหรือกระดูกภายใต้มัน

ตัวตนของหนังเรื่องนี้ก็ไม่แค่ภาพที่เคลื่อนไหวบนจอ
เสียงที่ดังออกมาผ่านลำโพง

ผมคิดเอาเองว่าอาจเป็นเพราะหนังเรื่องนี้เกิดจากเพลง
ที่มีลักษณะเป็นร้อยกรอง(แม้ผมจะไม่มีความรู้เรื่องร้อยกรองอังกฤษเลยก็ตาม)
ทำให้บทออกมาในโทนคมคาย เต็มไปด้วยข้อความระหว่างบรรทัด

ในครั้งที่ 5 เป็นความต่อเนื่องค้างจากครั้งก่อน เพราะใกล้กันมาก
แล้วครั้งนี้ บทเริ่มต้นก็สั่นสะเทือนจิตใจของผม
มันเป็นบทสรุปของความรู้สึกของ อีวี
ที่มีต่อเหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงตัวเธอไปตลอดไป

Remember,
remember the 5th of November,
the gun powder treason and plot.
I know of no reason why the gun powder treason
should ever be forgot.
จำเอาไว้ จงจำเอาไว้
วันที่ 5 พฤศจิกายน
กบฏดินปืนและแผนทำลายล้าง
ฉันว่าไม่มีเหตุผลใดที่จะทำให้เรา
ลืมเลือนกบฏดินปืนได้ลง

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น

คำตอบจาก สมตี๋ แด่ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ พญาอินทรีผู้จากไป

มีนาคม 19, 2009 at 11:16 pm (จดหมายถึงเพื่อน) (, , )

ถึง สมทัศน์ และ สมไซ กัลยาณเกลอ

นาฑีที่ 14 ของเวลาหนึ่งทุ่มค่ำวันนั้น “สมทัศน์” ทักทายผ่านมาทาง MSN เรากำลังเสวนาถึงความบูดเบี้ยวของชีวิตวัยหนุ่ม

โรคไบโพล่าร์ และวันเสาร์ที่ไม่โสภานัก
นาฑีที่ 14 นั้นเอง เสียงของคุณกนกและคุณอุมาพรแห่งช่องข่าวเนชั่น

ได้แจ้งให้ได้รู้ข่าวการเสียชีวิตของ ปู่’รงค์ วงษ์สวรรค์ พญาอินทรีแห่งวงการวรรณกรรมไทย
… มิพลันที่ใจจะหายไปไกลจากตัวนัก ผมพิมพ์บอกสมทัศน์ถึงข่าวดังกล่าว
โฮลี่เชียสสสสสสสส

ยอมรับโดยดุษณีเลยว่าผมเองหาใช่แฟนานุแควนของปู่แกสักเท่าไหร่ หากช่วงชีวิตของปู่แกเขียนหนังสือเพียงหนึ่งเล่ม

ผมคงเคยอ่านเพียงอักษรตัวแรกบนสันปกของหนังสือเล่มนั้น
… ผลงานเขียนตลอดช่วงชีวิตที่ปู่อุทิศให้กับงานที่แกรัก

(ซึ่งอันที่จริงไม่ควรเรียกว่าแก ‘ทำงานเป็นนักเขียน’ แต่ควรกล่าวว่าปู่เค้า ‘ใช้ชีวิตเพื่อเขียน’ จะเหมาะสมกว่า)

ได้ถ่ายทอดความคิด ประสบการณ์ และรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสผ่านตัวหนังสือมากมายเหลือจะนับ

กว่าผมจะได้อ่านงานของปู่ก็เป็นช่วงชีวิตในวัยยี่สิบสามเข้าไปแล้ว ผ่านหนังสือในชุด OPENHOUSE

(ซึ่งเป็นโปรเจครวมนักเขียนแบบยำใหญ่ในพ็อกเก็ตบุ๊ครายสะดวกของคุณปราบดา หยุ่น และสำนักพิมพ์ OPEN ของคุณภิญโญ ไตรสุริยธรรมา ออกสู่ตลาด 6 เล่มในช่วงสองปีและหายไปจากแผงจนทุกวันนี้)

จำได้ว่าเรื่องสั้นที่อ่านเรื่องแรกนั้นชื่อแปลกๆ ว่า “อีลินจงวงศา”

ผมเคยลองดูดกัญชาครั้งหนึ่งในชีวิต (นานเนิ่นมาแล้ว)
ฟักอยู่แม้นนนนนน!!!
ตัวหนังสือและเรื่องราวของปู่ อ่านแล้วดิหลิเชียสมาก
หากเมื่อกว่าครึ่งศตวรรษที่แล้วมีการบัญญัติคำว่า ‘เด็กแนว’
ปู่แกคงเป็นไอคอนหนึ่งของพอศอนั้น

ข่าวค่ำเมื่อวานซืนแจ้งว่าครอบครัวของปู่รงค์ของดรับพวงหรีด แต่ขอให้แขกส่งเป็นต้นไม้มาแทนเพื่อจะนำไปปลูก
ข่าวว่าหลังจากบำเพ็ญกุศลศพของปู่แล้วอาจฝังร่างไร้วิญญาณของท่านไว้ใต้สวนทูนอิน ที่เชียงใหม่

ผมเชื่อว่าต้นไม้แห่งความอาลัยเหล่านั้นจะให้ร่มเงาแก่ร่างที่กลับสู่ผืนดินของปู่
และอินทรีย์ของปู่ย่อมหล่อเลี้ยงให้ต้นไม้เหล่านั้นมั่นคงแข็งแกร่งเฉกเช่นกัน


เอลวิสยังไม่ตาย
เช เกวารายังไม่ตาย
(ตัวหนังสือของ)‘รงค์ วงษ์สวรรค์ก็ยังไม่ตาย

ด้วยจิตคารวะเหลือคณา

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น

คำตอบจาก สมไซ แด่ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ พญาอินทรีผู้จากไป

มีนาคม 18, 2009 at 11:29 pm (จดหมายถึงเพื่อน)

แม้ว่าดูเหมือนจะไม่มีใครเข้ามาอ่าน

แต่ผมก็ขอถือเป็นภาระที่จะต้องให้เนื้อความที่เขียนเป็นจดหมายเปิดผนึกถึงเพื่อน

ครบถ้วนด้วยคำตอบที่ได้รับ ในที่อื่นที่ผมได้เข้าไปเผยแพร่ด้วย

ข้อความดังนี้

ถึง สมตี๋ และ สมทัศน์

ได้ทราบข่าวเรื่องนี้ ก่อนที่สมทัศน์จะเขียนจดหมา

ยไม่นานนัก

ยังคงมึนๆ งงๆ อยู่

เอาเป็นว่ารวบรวมจากที่คนอื

่นเขียนไว้อาลัยดีกว่า

คุณก้อง
http://www.lonelytrees.net/?p=870

สวนทูนอิน
http://www.tuneingarden.com/

ในพันทิป
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A7628874/A7628874.html

ตาคุ่น
http://www.typhoonbooks.com/web/board/viewtopic.php?id=998&cate=2

ประเด็นพบปะนักเขียน ช่วงนี้ไม่ค่อยมีไฟเผาผลาญส

ักเท่าไหร่
หนังสือที่อ่านก็หนักส่วนไป
ทางพวก self-help, how to ของฝรั่งซะเยอะ
นิยายหรือบทความอ่านน้อยกว่
าเดิม

หากจะนับเมื่อครั้งในอดีต นักเขียนที่เคยใกล้ชิดมากที

่สุดก็คงเป็นพี่ก้อง
ที่เคยได้ไปนั่งฟังปาฐกถา ก็เคยมีของอาจารย์เสกสรรค์ นั่นก็นานนับสิบปีแล้ว
ที่ใกล้ที่สุดก็คงเป็น ท่าน ติช นัท ฮันห์ เมื่อสักปี สองปีที่แล้ว

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น

แด่ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ พญาอินทรีผู้จากไป

มีนาคม 15, 2009 at 11:31 pm (จดหมายถึงเพื่อน) ()

ถึงสมตี๋ สมไซ
เนื่องในข่าวร้ายวันนี้ คือ ปู่ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ ได้เสียชีวิตลงเมื่อเวลาเย็นนี้เอง
จึงขอแสดงความอาลัย และบูชา ด้วยจดหมายถึงทั้งสองท่านฉบับนี้
‘รงค์ วงษ์สวรรค์

ผมเป็นคนหนึ่งที่พยามจะเป็นคนอ่านหนังสือให้หลากหลาย และมากขึ้น
แต่ก็ยังไม่เคยอ่านผลงานของ ‘รงค์ แม้สักเล่มเดียว ทั้งที่รู้จักหน้าคาดตา
รวมถึงมีกิตติศัพท์มากมายที่เคยได้ยิน ได้ฟัง แต่ใจกับกาย ก็ยังไม่ยินยอมพร้อมใจอ่านซักที
ทั้ง สนิมสร้อย หลงกลิ่นกัญชา เงาของเวลา
ในเรื่องคุณค่า ผม ไม่บังอาจพูดถึง เพราะยังไม่เคยอ่าน ขอยกให้ท่านสองสม ไปแล้วกัน

แต่การจากไปครั้งนี้ มันทำให้ผมย้อนระลึกถึง ความปรารถนาของผมที่มีต่อนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่
ในใจผมท่านอื่นๆ ว่าซักวันนึงผมจะได้ไปเยี่ยม ไปพูดคุย เพื่อทำความเคารพว่า ผมเป็นผู้ได้รับอานิสงส์
จากงานเขียนของท่านเพียงใด ที่ผมคิด ที่ผมเป็นในวันนี้ ท่านเหล่านั้นล้วนช่วยผลักดันผมให้เดินมา

จะมีซักครั้งไหมที่พวกคุณคิดเหมือนผมในเรื่องนี้

แต่ก็อีกนั่นแหละ ขณะที่ท่านเหล่านั้นยังมีชีวิตอยู่ ผมกลับไม่พาตัวเองไปทำสิ่งที่ปรารถนา
ทั้งบางครั้งบางคราวยังหลงลืม ลดความสำคัญลงไป
ไม่รู้ว่า กว่าจะสำนึกตัว ต้องให้ไม่สามารถหาโอกาสนั้นได้อีกแล้วหรือไง
เหมือนกับที่ว่า ถ้าผมอ่านหนังสือของพญาอินทรีท่านนี้แล้ว เกิดซาบซึ้งอยากแสดงความเคารพ
ผมคงไม่ได้รับโอกาสนั้นแล้ว จะมีก็แต่สวนทูนอินเชียงใหม่ ที่จะเห็นว่า ‘รงค์ เป็นอยู่อย่างไร

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น

แรงสะเทือนใจ

มีนาคม 1, 2009 at 11:33 pm (เสพสิ่งสร้างสรรค์) (, )

โอ๋เล่าให้ฟังว่ามีสถาปนิกชื่อดัง(แต่โอ๋จำชื่อไม่ได้)
นิยามสิ่งที่เรียกว่า สถาปัตยกรรม คือ แรงสะเทือนใจ

ตัวโอ๋เองก็ไม่เห็นด้วยเท่าไร ในฐานะ Interior มืออาชีพแล้ว
กลับมองว่า สถาปัตยกรรมทั้งหมดอาจไม่ต้องการแรงสะเทือนใจ
แต่สถาปัตยกรรมจะยิ่งใหญ่ได้ต้องส้รางแรงสะเทือนใจได้

Falling water in Winter
Frank Lloyd wright
ออกแบบ 1935
Falling water in Spring
Frank Lloyd wright
Guggenheim Museum ออกแบบ 1956
Frank Lloyd wright
สถาปนิกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง
1869-1959

ผมชอบคำนี้ “แรงสะเทือนใจ” แม้ไม่ได้เห็นด้วยตามที่กล่าว
เพราะผมคิดว่า ไม่ใช่สถาปัตยกรรม แต่เป็น ศิลป ที่สร้างแรงสะเทือนใจ
เพราะ สถาปัตยกรรมที่ยิ่งใหญ่ ต้องมีความเป็นศิลป

เพราะฉะนั้น ผมขอบังอาจใช้ความรู้อันต่ำต้อยในด้านศิลป กำหนดนิยาม
คำอันแสนคลุมเครือนี้

ศิลป(Art) คือ สิ่งซึ่งสามารถสร้างแรงสั่นสะเทือนจิตใจ

ด้วยนิยามเช่นนี้ จึงเปิดพื้นที่ให้กับประสบการณ์ และจินตนาการของผู้เสพด้วย
เพราะว่าไม่ใช่ว่าเพลง Pop ของเหล่านักร้อง บอยแบนด์ เกิร์ลแบน จะไม่สร้างแรงสะเทือนใจ
แต่ก็ไม่สามารถยืนยงให้คนหลากยุคหลากสมัยได้รับแรงนั้น
เพลงclassic เช็คเสปียร์ ดาวินชี ในเวลานี้ยังมีคนรับรู้รสชาติแห่งความสะเทือนใจ อันยิ่งใหญ่
แต่เงียบงัน เฉพาะตัวผู้นั้น

ด้านนึงผมก็หวังว่า จะเขียนบล๊อกไปเพื่อสามารถที่จะสร้างแรงสั่นสะเทือนใจให้คนอ่านได้บ้าง

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น