แรงดลบันดาล

แม้ว่า Urasawa จะเขียนการ์ตูนที่ยิ่งใหญ่เต็มไปด้วย Impact
แต่การ์ตูนเด็กอย่าง วันพีช (onepiece) กลับเป็นการ์ตูนในดวงใจครับ

ตัวละครทุกตัวที่ผลักดันด้วยความฝัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นความฝันที่จวนเจียนเพ้อฝัน
คือคนส่วนใหญ่ไม่เชื่อ

แล้วพวกเข้าก็มารวมตัวกัน เพื่อไปสู่ Onepiece

แม้มองดูแล้วเป็นการ์ตูน ตลก ต่อสู้ มีดรามาน้ำตาท่วมจออยู่เป็นระยะ
จะเป็นตัวสร้างความสุขและความสนุก ได้อย่างดี

แต่ที่ทำได้ดีไปอีกคือ คาแร็กเตอร์ และความเติบโต ของตัวละคร
ภายใต้เจตจำนงอันแรงกล้าที่เรียกว่า “ความฝัน” ทำให้สร้างความผูกพันและเอาใจช่วยอย่างมาก
ทำให้เรื่องนี้ไม่แพ้ 20th century boy

แต่ที่ยิ่งพิเศษ คือ Brook โครงกระดูกเดินได้ ที่กลับมาจากความตายด้วยพลังแห่งผลปีศาจ
และเหลือเพียงความปรารถนาที่จะเดินทางไปบอก ปลาวาฬ ที่สัญญาไว้ว่าจะกลับมา แทนเหล่าเพื่อนร่วมเรือ
ซึ่งล้วนแล้วแต่ตายไปหมดแล้ว ก่อนเจอกับพวกลูฟี่ บรูคไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ปลาวาฬตัวนั้นตายหรืออยู่ รอหรือไม่
แต่บรูคก้ยังทุ่มเททุกอย่าง(โดยเฉพาะรักษาชีวิตและทรงผมอาฟโฟรไว้)

เพื่อกลับไปเป็นตัวแทนของเพื่อทุกคนไปกล่าวคำอำลา เพื่อนตัวนั้นซึ่งบังเอิญเป็นปลาวาฬที่ ลูฟี่เคยเจอพอดี

โอ๋เป็นคนตั้งข้อสังเกตไว้ว่า ความปรารถนาของบรูคเป็นความปรารถนาเพื่อผู้อื่นอย่างยิ่ง หาใช่เพื่อตัวเองเลย

นั่นแหละทำให้ผมรักการ์ตูนเรื่องนี้มาก