ตกลงคือพรหมลิขิต ใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น….

กุมภาพันธ์ 16, 2007 at 11:16 am (เสพสิ่งสร้างสรรค์) (, )

เหม่อมองบนฟ้าไกล จ้องมองด้วยความสงสัย
ว่าใครกันนะใคร ที่พาให้เธอเดินหลงทางมาเจอกับฉัน

มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุจริงๆ ที่เราเจอกัน
จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ

ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น
ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้ หรือไม่
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก
ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย โอ้วโอว
ฉันขอได้ไหม

เมื่อก่อนลมหายใจ ก็คิดว่าเป็นของฉัน
แต่พอไดด้พบเธอ เพิ่งรู้จริงๆ ลมหายใจคือเธอเท่านั้น

มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุผลจริงๆ ที่เราเจอกัน
จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง

ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น
ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้ หรือไม่
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก
ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย โอ้วโอว
ฉันขอได้ไหม

มีคนมีอีกเป็นล้านคน ไม่มีเหตุผล ที่เธอต้องเลือกฉัน
จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง

ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น
ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้ หรือไม่
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก
ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย โอ้วโอว
ฉันขอได้ไหม

โอ้ว โอว ฉันขอได้ไหม

วันนี้นึก ครึ้ม เอาเนื้อเพลงรักหวานซึ้ง ของ ตูดใหญ่ big ass ที่ไปเผอิญเปิดเจอในทีวี วัน วาเลนไทน์ ที่ห้องโอ๋
มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุผลจริงๆ ที่เราเจอกัน
จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง “

ใช่เลย แต่ไม่ใช่ล้าน แต่เป็น ล้านล้านล้าน หรือมากกว่า

นับแต่เกิดบิกแบง จักรวาลก็ค่อยๆขยาย ตัว นั่นมันก็เนิ่นนาน เมื่อเทียบกับเวลาสำหรับมนุษย์

แม้จะนับในช่วงที่มนุษย์มีอยู่ในโลกก็อยู่ในช่วงเวลา เกือบแสนปี แสนปีที่มนุษย์วนเวียนเกิดตาย

จนถึงตอนนี้ จักรวาลยังขยายตัว แรงกระเพื่อมที่ปลายขอบการระเบิดซึ่งเต็มไปด้วย ปฏิสสาร

อยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง(แล้วเลยจากนั้นเป็นอะไรหว่า นึกไม่ออก)

ถ้าตามความเชื่อในพุทธศาสนา มนุษย์ เวียนว่ายตายเกิดและไม่ใช่แค่ เกิดเป็นมนุษย์เท่านั้น

ยังเป็นสัตว์ แมลง นก หนู หรือนอกจากนั้น อีกมากมาย แต่ทั้งหลายทั้งปวงล้วนมีเหตุให้เกิดทั้งสิ้น

เมื่อเหตุถึงพร้อม ผลย่อมเกิด

ถ้าในเพลงอธิบายว่าคนตั้งเยอะ เจอกันเนี่ยต้องพิเศษมาก  ผมขอบอกว่า

ในพื้นที่ และเวลาอันยาวนาน ช่วงเวลาที่เราเกิดเป็นมนุษย์ช่างแสนสั้น  โอกาสที่เกิดเปนมนุษย์

ได้เข้าใจความเปนไปใน สากลจักรวาล ได้สัมผัสทุกข์ สุข นั้น ยิ่งมีโอกาสน้อยเท่าน้อย

แต่โอกาสเกิดขึ้นจากเหตุ หากโอกาสที่เกิดเราไม่ทำให้เป็นเหตุให้เกิด ผลที่ต้องการในอนาคตนั้น

ย่อมผ่านเลยไป จนกว่า จะมีเหตุเพียงพออีก

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น

FinalScore กับคำถาม “ความรู้คืออะไร”

กุมภาพันธ์ 11, 2007 at 11:23 am (เสพสิ่งสร้างสรรค์) (, , , )

ไปดูมาแล้ว หนังแต่เห็น plot ครั้งแรกก็ซื้อแล้ว

แต่ในเรื่อง มีช่วงหนึ่ง ลุง ถามคนในโรงเรียนว่า “ความรู้คืออะไร”

หลายคน ไม่รู้ หลายคน งง หลายคนตอบตามหนังสือ

ผมเองยัง อึ้งและรู้สึกว่า อย่ามาถามกูนะ กูก็งง แต่ก็ดี เพราะทำให้ต้องคิดต่อ
เมื่อนั่งคิด ความรู้ มีสภาพหลากหลาย ถูกใช้ต่างกรรม ต่างวาระ  ต่างแต่คนจะนิยาม
ความรู้ คือ สิ่งที่อยู่ในหนังสือ

ความรู้ คือ ใบปริญญา

ความรู้ คือ เครื่องมือหากิน

ความรู้ คือ หนทางสู่ความรวย

ความรู้ คือ เครื่องประดับชิ้นงาม

ความรู้ คือ สิ่งที่สั่งสมมาจากบรรพบุรุษ

ความรู้ คือ ส่วนต่อจากข้อมูล

ผมจึงสรุปว่า ความรู้ เป็นเครื่องมือ

แต่ความที่เป็น คำใหญ่ คือกินความกว้าง

และไม่มีใคร ใคร่สนใจนิยามจริงของมันเท่าไร

บ่อยครั้ง ความรู้จึงกลายเปน ตัวเป้าหมาย เป็นที่ยึดถือ เป็นที่พึ่งพิง ซะเอง

เพราะความรู้ เปนเครื่องมือ จึงอยู่ลอยๆไม่ได้ ต้องขึ้นกับบริบทต่างๆ

นั่นคือ ต้องมีอะไรสักอย่าง กำกับความรู้ ควบคุม เลือกใช้ ตัดสินใจ

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น

หนังสือต้องห้าม ความรู้ที่ถูกจองจำ

กุมภาพันธ์ 6, 2007 at 11:36 am (อ่านมาเล่าไป) (, , )

หนังสือต้องห้าม ความรู้ที่ถูกจองจำ
เป็นห้วข้อของ สารคดี ประจำเดือน ตุลาคม 49 ที่ผมดองไว้ในรถเพราะอยากอ่าน
แต่ขี้เกียจ มา 3 เดือนแล้ว จนเมื่อคืนถึงได้อ่าน

น่าสนใจมาก  เรื่องราวของหนังสือต้องห้าม คือเรื่องราวของการต่อสู้และความขัดแย้งที่มีในโลก

เผาห้องสมุด อเล็กซานเดรีย ที่เก็บสะสมความรู้กรีกโบราณ 2000 ปี
คำสั่งเผาหนังสือทั่วอาณาจักร ของจิ๋นซี ฮ่องเต้  เพื่อปราบศัตรู
219 หนังสือต้องห้ามของยุคปฏิวัติ ที่หลายเล่มกลายเปน 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน
ความขัดแย้งถูกแสดงผ่านเหตุการณ์ ห้ามอ่าน และ
ข้อความจาก คนเขียน และ คนห้าม หนังสือต้องห้าม

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น

1 Litre of Tears

กุมภาพันธ์ 2, 2007 at 11:42 am (เสพสิ่งสร้างสรรค์) (, , , )

เมื่อวาน เพื่อนร่วมชะตากรรมเอา ซีรี่ ญี่ปุ่น ที่เคยแนะนำให้ดูไว้ก่อนแล้ว มาให้ดูกัน
เป็นเรื่องของเด็กผู้หญิงที่เป็นโรคที่โหดร้ายมากที่สุด โรคหนึ่งในโลกเรา
ผมจะไม่อธิบายเรื่องนี้ หรือว่า โรคนี้กันอีก เพราะก็ไม่ยากที่จะค้นหา
แต่ทำให้นึกถึง หนังสือชื่อ เสียดายคนตายไม่ได้อ่าน
ที่ส่วนหนึ่งพูดถึงการเวียนว่ายตายเกิด ของเหล่าสรรพสัตว์
หลายคนคงสงสัย  หลายคนอาจไม่เชื่อ หลายคนไม่สนใจ
แต่ก็ทำให้ผมคิดในกรอบเวลาอันเนิ่นนาน  ถ้าจะลองเชื่อว่ามันจริง
และมันส่งต่อ กรรม ต่อกัน เหมือนส่งต่อไม้มาเรื่อยๆ
แต่สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
ไม่มีเรื่องไหน เกิดขึ้นโดยไร้สาเหตุ
เพียงแต่เราจะเข้มแข็ง และใจกว้างพอหรือเปล่าที่จะยอมรับ ข้อเท็จจริงที่เหลือเชื่อ
เกินขอบเขตความรับรู้ของเรา
เหมือนกับ   ถ้าเรากลับไปบอกคนเมื่อ 200 ปีก่อนว่าอีกหน่อย มนุษย์เรา ไม่ว่าอยู่ตรงไหน
ก็สามารถคุยกับคนอื่นในที่ไกลๆ ได้  จะมีใครเชื่อ

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น

ข้อความสำคัญ

กุมภาพันธ์ 1, 2007 at 11:47 am (อ่านมาเล่าไป) ()

“เป็นกษัตริย์ไทยลำบากมาก
เพราะมีหน้าที่ทำให้ประชาชนหายยากจน
ถ้าประชาชนหายยากจนก็จะมีอิสระ
เมื่อประชาชนมีอิสระก็จะเป็นประชาธิปไตยอย่างแท้จริง”

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น